Het water wat er in ons land en de ons omringende Europese landen uit de kraan komt is van zeer goede kwaliteit. We kunnen dit met een gerust hart drinken, zonder bang te zijn ziek te worden.
Dit water is echter niet voor honderd procent vrij van micro-organismen. De hoeveelheden  zijn dusdanig klein dat dit geen problemen oplevert voor onze gezondheid. De kwaliteitsnormen zijn hoog en de controle hierop is goed.
Maar wat gebeurt er met dit drinkwater in de schoonwatertank van de camper en hoe komt het daar. Wat gebeurt er als dit water er enkele dagen in staat en bij welke omstandigheden. Er liggen allerlei risico’s op de loer. Echter met verstandig gebruik en handelen zijn de risico’s beperkt. 

De opslag van ‘drink’-water in de camper dient bij voorkeur donker en zo koel mogelijk te gebeuren. Uiteraard moet de tank zo schoon mogelijk zijn. De tank en leidingen moeten minimaal een keer per jaar gereinigd en gedesinfecteerd te worden.
De PVC slangen welke voor transport van het water gebruikt worden bevatten weekmakers. Deze weekmakers komen in zeer kleine hoeveelheden vrij tijdens gebruik, deze zijn dan een prima voedingsbodem voor de aanwezige micro-organismen. Bij hogere temperaturen zullen deze micro-organismen zich snel vermenigvuldigen. Hoe langer dit proces doorgaat, hoe meer de kwaliteit en daarbij de drinkbaarheid van het water afneemt.

Ook is het zeer belangrijk er op te letten dat het vullen van de tank zo hygiënisch mogelijk gebeurt, met zo schoon mogelijk en vers water. Gebruik daarvoor een eigen slang die schoon is en schoon opgeborgen wordt.
Het gebruik van een slang van een Sani-station of ander vulpunt voor water is zeer sterk te ontraden. Je weet nooit wat er met die slang is gebeurd, zeker niet met het deel wat in de vulopening van de tank komt. Meestal hebben die over de grond gesleept, in een put gehangen of zelfs gebruikt bij het spoelen van het chemisch toilet, waarbij de slang in de uitgietopening heeft gezeten. Met andere woorden, hierbij is de kans op het verontreinigen met micro-organismen, bacteriën, etc. van de tank zeer groot aanwezig.
Voordat je de tank vult met een ‘eigen’ waterslang is het verstandig deze enige tijd (ca. 30 seconden) door te spoelen. Ook is het verstandig erop te letten dat je met je handen niet aan het deel van de slang komt wat in de vulopening gaat. Hier zijn trouwens handige hulpmiddelen voor te koop.

Ook een bekend verschijnsel is de groene (waarom altijd groen?) tuingieter, opgeborgen tussen allerlei andere spullen achter een of ander luik. Hup, gieter vullen met water en de tuit zo in de vulopening. De gieter en de tuit worden niet eens schoongespoeld. Vervuiling van het water in de tank vindt hierbij zeker plaats, weer een extra voedingsbodem voor micro-organismen of de toevoeging van andere ziekmakers in de tank.
Deze gieters zijn ook niet geschikt voor drinkwater, waardoor er meer weekmakers vrijkomen dan voor drinkwater geschikte materialen. Weer een extra voedingsbodem voor micro-organismen in het water.

Op de wanden van de tank en de leidingen ontstaat altijd een biofilm, waarin de micro-organismen, algen, etc. zich prima voelen en zich goed kunnen vermenigvuldigen. Als de tank en de leidingen droog zijn (zelfs voor langere tijd en bij vorst) kunnen deze levensvormen deels overleven. Als de omstandigheden gunstig zijn, zullen ze zich weer vrolijk voortplanten.